روند این چنینی دلسردی به بار می آورد.از طرفی این که تهران یک تنه محل آشوبهاست و مردم در شهرستانها قدرت برگزاری چنین تجمعاتی را ندارند این هم بر دلسردی می افزاید.از همه مهمتر گذشت زمان است که به راحتی می تونه این مساله را لوس کنه و از دور خارج کنه و بدون اینکه به مطالبات برسیم مردم را به سمت روزمره هدایت کنه.من به شخصه تئوریسین چنین تجمعاتی نبوده و نیستم اما این را می دونم که باید به این اصول توجه کرد و الا این همه هزینه ای که تا امروز پرداخت شده و این همه کشته و زخمی و زندانی بابت هیچ محسوب می شه.می دونم که تصمیم گرفتن درچنین شرایطی خیلی سخته اما باید یک برنامه برای هدایت این مساله ارائه داد.تا این اعتراضات و این مطالبه حق به هرزه نره!!

-----

از حق نباید گذشت که موسوی این روزها خوب جلو آمد و تسلیم نشد.از کروبی هم بیشتر از این انتظار می رفت.درسته که منتخب به حساب نمی یاد ولی اون همه شعار و شجاعت الان باید نمایش داده بشه!!که اون طور که باید نبود!!

----

امتحانای این ترم بالاخره تموم شد.بدترین ترمی که تو عمرم داشتم از همه لحاظ اولیش رابطه ای که همین طور تو هوا موند.دومیش بابایی که از همه دنیا برام عزیزتره و قلبی که درد گرفت.سومی اعصابی که اونقدر پیش زمینه داشت تا درس نخونه و چهارمی انتخاباتی که اپسیلون امیدی بود و غافلگیری حاصل از دور خوردن در این انتخابات و حسرت دستان بسته ای که راه به جایی نداره در عین فریاد و اعتراض به کورها و کرهایی که سرنوشتت به تصمیماتشون گره خورده که فقط به قدرت می اندیشند و مصلحت خود!!

----

دو ماه گذشت پر از خشم و نفرت و دلتنگی!!کاش اینا را بدونه.و کاش سعی کنه کمی منطقی فکر کنه و کاری کنه.از این آسمون ریسمون های غیر عقلانیش خسته ام و متاسفم که سعی نمی کنه نگاهی به خودش بندازه!!